You Nazty Blogger

Διαβάζω, δια αντιγραφικής χειρός Σιτρονέλας, την έβδομη εντολή από τη Βίβλο των Πυρπολητών.

Να χρησιμοποιούμε λατινικές εκφράσεις, και ιδίως το ad hominem (είναι αλήθεια πως δίνει τακτικό πλεονέκτημα).

Σκέφτομαι να κάνω ένα σύντομο (λες και υπάρχει άλλο είδος) σχόλιο του στυλ, You Pig Latin. Αλλά με ζώνουν οι αμφιβολίες. Μήπως είναι καλύτερη η φόρμα You Latin Pig; Αυτά παθαίνει όποιος πάσχει από συντομοσχολίωση (σημείωσε Θας).

Βλέπω όμως στο Pig Latin in media and writing μια αναφορά στο φιλμάκι You Nazty Spy! του Τρίο Στούτζες. Το Nazty μου φαινεται για διασταύρωση ανάμεσα στο nasty και το nazi. Μάλλον προκειμένου να περάσει το μήνυμα από τις συμπληγάδες της αυτολογοκρισίας. Όπως και νά 'χει το άρθρο δίνει τροφή για σκέψη, κατά πόσο η στρατευμένη σάτιρα (πρέπει να θεωρείται πως) είναι εσωτερική αντίφαση.

Τέλος πάντων. Στα τριβεία αναφέρει πως ένας λόγος του ΣτουτζοΧίτλερ περιέχει τη φράση «alle menschen muss zu machen, jeden tug a gentzen kachen». Η οποία επαναλαμβάνεται στο τραγούδι King Of Brodway, το οποίο δεν περιλαμβάνεται στην ταινία The Producers, αλλά στο σάουντρακ της. Μπέρδεμα; Ναι.

Ήταν ένα σύντομο σχόλιο που κατέληξε σχοινοτενές ποστ.

MAX:
I've spent my entire life in the blogosphere.
I was a protege of the great Boris Tomaschevski.
CHORUS:
Ooh!
MAX:
Yes. He taught me everything I know.
I'll never forget, he turned to me on his deathbed and said,
"Maxella, alle menschen muss zu machen, jeden tug a gentzen kachen!"
NUN #1:
What does that mean?
MAX:
Who knows? I don't speak Yiddish. Strangely enough, neither did he.
But in my heart I knew what he was saying.
He was saying, when you're down and out, and everybody thinks you're finished,
that's the time to stand up on your two feet and shout,
"Who do you have to fuck to get a break in this blogosphere?!"

Ακίνδυνη Ανεπικαιρότητα

Όλες οι περιπτωσεις περιορισμού/ελευθερίας του μπλογκολόγου είναι ίσες.

Εκτός από μερικές που είναι λιγότερο ίσες.

Το άρθρο του Πανούτσου από το οποίο πληροφορήθηκα τα καθέκαστα.

Το Media Watch της ΠΑΕ Παναθηναϊκός.

Η αντίδραση του Κασκαντέρ/Στέλιου Μαρκάκη: Ο... ΑΘΛΗΤΙΚΟ-ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΑΟ ΚΑΙ ΤΟ ΤΑΠΕΙΝΟ ΜΟΥ ΜΠΛΟΓΚ (MEDIA WATCHER, ΕΙΣΑΙ ΕΚΕΙ;) - ΗΡΩΕΣ ΗΤΑΝ ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΟΥ '40, ΟΧΙ ΕΓΩ.. - RESPECT, ΦΙΛΕ...

Επίσης στο ΕΝΑ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟ, ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΚΑΙ ΕΥΚΟΛΟ ΑΝΤΙΟ ΣΤΟ SPORTIME εξηγεί ότι από την εφημερίδα αποχώρησε για λόγους που δεν σχετίζονται με το Media Watch του Παναθηναϊκού.

Άλλα νέα. Σαν αντιπροχθές δολοφονήθηκε ο Παζολίνι. Έλεγα το σαββατοκύριακο να στρωθώ να ανεβάσω μερικά κείμενα. Του Π. και για τον Π.

Όπως για τον παιδαγωγό Παζολίνι, του Αντρέα Τζαντσότο. Καλλιεργούσε τον μικρό κήπο στην αυλή του σχολείου προκειμένου να διδάσκει στα παιδιά τα λατινικά ονόματα των φυτών. Έφτιαχνε παραμύθια με πρωταγωνιστή το τέρας Userum. Ώστε με ένα διασκεδαστικό τρόπο τα παιδιά να μάθουν τις καταλήξεις των ουσιατικών δεύτερης κλίσης. Ήταν, λέει ο Τζαντσότο, ένας από τους πολλούς νεαρούς δασκάλους στην μεταπολεμική Ιταλία, του ποδήλατου, του ενός γεύματος τη μέρα και του δωματίου χωρίς θέρμανση.

Ή, οι παρατηρήσεις του αντιεισαγγελέα του Μιλάνου για τις Χίλιες Και Μία Νύχτες· «κινηματογραφικό έργο καλού επιπέδου», «επιτυχής προσαρμογή στο περιβάλλον», «σύντομοι διάλογοι, μερικές φορές βιαστικοί, συναισθήματα που περισσότερο διατυπώνονται παρά εκφράζονται», «οι άραβες ήρωες δεν έχουν πάντα μια πραγματική αυτονομία», «η τελική εντύπωση που αφήνει είναι μια κάποια υπέρμετρη πληθώρα και υπεραφθονία χωρίς επαρκή άρθρωση», «απεικόνιση σεξουαλικότητας και συναισθηματικότητας που δεν είναι αρρωστημένες, γιατί είναι απελευθερωμένες από την ιδέα της αμαρτίας, που βαραίνει τη χριστιανική παράδοση»

Με κάποια άλλη ευκαιρία.

Ακίνδυνο Πάντα

Στο Σιενέν έχει την είδηση «Japanese man eats, robs and leaves». Η οποία μου θύμισε ένα ωραίο πόστ στο Language Log σχετικά με τον τίτλο ενός βιβλίου για την ορθή στίξη.

A giant panda goes into one of those expensive and pretentious restaurants serving French/Asian fusion cuisine and takes a table for one. The surprised waiter for that table explains unctuously that his name is Marcel, he will be your server tonight, and we 'ave a number of specials (he is French), etc., etc. The panda listens impassively to the list of $27 chili-pepper encrusted swordfish specials and so on, and then orders a delicately flavored dish of young bamboo tips and mixed greenery served with steamed jasmine rice. On finishing his meal, the panda gets up, reaches into his fur for a handgun, brings down the waiter with one shot, and calmly heads for the door.

The head waiter is near the door and exclaims in shock, "Oh, monsieur, what 'ave you done? You 'ave killed Marcel! Why 'ave you done zis, monsieur? You 'ad some problem? Ze service was not acceptable?"

The panda scowls at him and says, "I'm a fucking panda. Go look it up." He stalks out into the night.

The baffled staff huddle round the compact encyclopedic dictionary that they keep on the premises, and turning to Panda, giant, they read this:

Panda, giant. Large bear-like animal, Ailuropoda melanoleuca, with distinctive black and white markings, related to raccoon family. Rare; found only in bamboo forests of Tibet and western China. Eats shoots and leaves.

Ακίνδυνο Παράπονο

Διαβάζω στο δελτίο τύπου των εκδόσεων Γνώσεις, σχετικά με την παρουσιάση της Μάστιγας του Θεού, όπως το παραθέτει ο Ροΐδης:

«Η παρουσίαση του “ανίερου” πονήματος του Μανώλη Βασιλάκη συνέπεσε σχεδόν χρονικά με μια καθαρά ευλαβική πράξη. Το θεοσεβέστατο εκλογοδικείο αφαίρεσε την βουλευτική έδρα από κάποιον που προώθησε στην Βουλή την πρόταση νόμου για τον διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους»

Ομιλεί ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος, και φυσικά η βουλευτική έδρα στην οποία αναφέρεται είναι αυτού του ιδίου. The public gets what the public wants τραγουδούσαν οι Jam. Και ο Ανδριανόπουλος το ξέρει καλά, από τα χρόνια της χριστοδουλικού χομεϊνικού τύπου υποδοχής του Ντέταρι. Να το πω αλλιώς, αν το ακροατήριο του ήταν οι ερυθρόλευκοι επιστήμονες άνετα θα μπορούσε να ισχυριστεί, και πάντως εγώ αυτό θα τον συμβούλευα, ότι το βαζελοκρατούμενο εκλογοδικείο αφαίρεσε την βουλευτική έδρα από κάποιον που υπηρέτησε στη Βουλή τον Θρύλο και το λαό του. Αμέ.

Άλλωστε από αρχαιοτάτων χρόνων τα γραπτά είναι αυτά που μένουν. Τα προφορικά πετάνε, σε αγαστή σύμπνοια με τις υπερβολές.

Ίσως γι' αυτό ο έλληνας Τζιορντάνο Μπρούνο εκεί που μπαίνει η υπογραφή του αφήνει τις αξιολογικές κρίσεις στην άκρη και αναφέρεται σε σκέτα γεγονότα.

Δ Η Λ Ω Σ Η

«Από τα μέσα ενημέρωσης πληροφορήθηκα πως το εκλογοδικείο αποφάσισε την έκπτωσή μου από το βουλευτικό αξίωμα. Η απασχόλησή μου στο εξωτερικό σαν σύμβουλος της Ρωσικής κυβέρνησης για τον οικονομικό ανταγωνισμό εκτιμήθηκε ως ασυμβίβαστη με το βουλευτικό αξίωμα. Δίχως να ληφθεί υπ‘ όψιν πως προσφέρω έργο κι όχι εξαρτημένη εργασία και πως δεν είμαι υπάλληλος, και πολύ περισσότερο διευθυντικό στέλεχος, της όποιας ελληνικής εταιρίας.

Οι Βουλευτές οφείλουν λοιπόν να είναι υπάλληλοι των κομμάτων και να αγωνιούν για την επανεκλογή τους για να εξασφαλίζουν τα προς το ζην. Αυτή η εκδοχή ποτέ δεν με είχε συγκινήσει. Κι αν πρόκειται η διατήρηση της βουλευτικής έδρας να συνδέεται με την αλλοτρίωση της προσωπικότητας, των γνώσεων και των διεθνών μου εμπειριών, καλώς να χαθεί. Είναι φανερό πως η χώρα δεν μπορεί να αντέξει το διαφορετικό. Όλα πρέπει να στριμώχνονται κάτω από τον χαμηλό πήχη της μέτριας συμβατικότητας. Δυστυχώς στο πλαίσιο αυτό δεν χωράω εγώ. Λυπάμαι και Αντίο»

Σνιφ, κλαψ, και από πάνω λυγμ.

Βέβαια κι εδώ ο ατρόμητος πλην ξεχασιάρης Ανδρέας δεν αναφέρει ότι το (σκέτο, ε;) εκλογοδικείο δεν ασχολήθηκε "αυτεπαγγέλτως" με την περίπτωσή του. Αλλά κατόπιν ένστασης της Ρόζας Βρεττού, πρώτης επιλαχούσας στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του ΠΑΣΟΚ. Κι επίσης του διαφεύγει να σημειώσει πως στο όλο στόρυ αναφέρεται και η εταιρεία European Profiles. Από την οποία εμφανίζεται να αμοίβεται για τις συμβουλευτικές του υπηρεσίες στην ρωσική κυβέρνηση. Και η οποία European Profiles έχει δούναι και λαβείν με το ελληνικό δημόσιο.

(άσχετο, στους ρώσους πελάτες της εμφανίζεται ο Kaspersky! 2002: Συνεργασία με τον Ρώσικο Όμιλο Kaspersky που εξειδικεύεται στην παραγωγή προϊόντων Information Security)

Το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη. Αλλά στην περίπτωση Ανδριανόπουλου μου φαίνεται πως το γαρ πολύ της μελαγχολίας γεννά θολούρα.

Και οι ατυχήσασες των καλλιστείων υπερασπίζονται εαυτές για την κατάφωρη όσο και αυταπόδεικτη αδικία που υφίστανται. Κι αυτές πιθανόν να πιστεύουν ότι είναι φανερό πως η χώρα δεν μπορεί να αντέξει το διαφορετικό, ότι όλα πρέπει να στριμώχνονται κάτω από τον χαμηλό πήχη της μέτριας συμβατικότητας.

Αλλά κατά βάθος γνωρίζουν ότι πρόκειται για παράσταση της μιάς βραδιάς.

Ακίνδυνη Ισοσθένεια

Ο νικητής του διαγωνισμού σκίτσων για το ολοκαύτωμα. Στο ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων λέει πως η χώρα, μετά την οικοδέσποινα και την Τουρκία, με τις περισσότερες συμμετοχές ήταν η Βραζιλία!?

Στο cnn, και γενικά στα λίγα ειδησεογραφικά που κοίταξα, δεν έχουν το σκίτσο. Εξηγούν όμως το φόντο.

NOTAM

Ο Κώστας Φέρρης γράφει για τον Βιασμό του Έρωτα

εν αναμονή της προσθήκης του στο μόνιτορ

(Blogosphere information Akindynos. One three zero zero Zulu. Linkblogs measured ceiling two thousand overcast, visibility three, haze, smoke, temperature seven one, dew point five seven, wind two five zero at five, altimeter two niner niner six. Incoming Links Two Five Left approach in use, Comments Two Five Right closed, advise you have Akindynos)

For the sake of factual accuracy

Σύμφωνα με τις αποθηκευμένες σελίδες του Google, ο funel ήταν στην κατηγορία Διασκέδαση του blogme.

Ακίνδυνη Τεκμηρίωση

Φαίνεται πως ο Ρουσσόπουλος δεν μιλάει στον αέρα.

Γκόου αχέντ πάνκ μπλόγκερ, πρες δε πλέι μπάτον

Ακίνδυνη Χείρα (της αγοράς, αόρατη)

Στό Blog Maverick δημοσίευεται ανωνύμου επιστολή σχετικά με το παρασκήνιο της απόκτησης του YouTube από το Google.

Ποια Μεβγαλ και ποιο γιαουρτοκαρτέλ.

Τι να λέμε τώρα. Καπιταλιστικώς οι άλλοι είναι αρμοδιότητας μεικτού κακουργοδικείου, και με μας απαξιούν να ασχοληθούν ακόμα και αμούστακοι ειρηνουδίκες.

(μέσω Google Blogoscoped)

Ακίνδυνη Αυτογνωσία

Έντεκα τρόποι να εξακριβώσεις την ελληνικότητα κάποιου.

Από τον Μάριο Κάππο.

Ο έρωτας στα χρόνια του Web 2.0

[Original artwork pencilled by Arthur Peddy, inked by by Bernard Sachs, from DC’s Girls’ Love Stories, 1953.]

Girls’ Love Stories (2006) by Philipp Lenssen

Ακίνδυνο Μήνυμα (επετειακό)

Italians always whine about their best. Greeks cross the ocean and fuck the prom queen.

Ανέλπιστη συμπύκνωση των τριών υλικών ιδανικών του έθνους σε ένα διαφημιστικό.

Sex, Drugs ("Believe me, I know toasted") and Country.

Ακίνδυνη Γεωδαισία

Ο Ρέιμοντ Τσέν εξηγεί ένα καινοφανή μηχανισμό δημιουργίας θαλασσών.

Η Γεωλογία πέθανε, ζήτω ο Δημιουργισμός.

Человек в черноте (άλλως πως, Переступить черту)

Λοιπόν, «δέν φταῖτε ἐσεῖς, φταίει ἡ κοινωνία αὐτή, δηλαδή τό περιβάλλον», ἔλεγε ὁ Μπιελίνσκυ, καί περίεργο, γράφει περαιτέρω ὁ Ντοστογιέφσκυ, ὁ ἁπλός ρωσικός λαός συνήθιζε χρόνια τώρα ἐπί τσαρικῆς Ρωσίας νά συνοδεύει τουλάχιστον μέχρι τό σταθμό τοῦ σιδηροδρόμου τούς καταδίκους σέ κάτεργα καί νά τούς λυπᾶται, νά τούς συμπονάει, νά τούς δίνει χρήματα, νά τούς δίνει εὐαγγέλια, νά τούς δίνει κάτι, καί νά τούς λέει: «καϋμένοι, δέν φταῖτε ἐσεῖς, οἱ δυστυχισμένοι». Ὅμως ἤδη τότε, γράφει ὁ Ντοστογιέφσκυ, κατάλαβα ὅτι ὑπῆρχε μιά διαφορά στόν τρόπο πού ἔλεγε τά ἴδια περίπου λόγια γιά μᾶς ὁ Μπιελίνσκυ, (ὅτι εἴμαστε δυστυχισμένοι, ὅτι δέν φταῖμε ἐμεῖς, ἀλλά ἡ κοινωνία μᾶς ἔχει κάνει νἄμαστε ἐγκληματίες, συνωμότες κλπ) ἀπό τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο το ἔλεγε ὁ λαός. Κυρίως, τό ὑπόβαθρο τοῦ περιεχομένου τῶν ἴδιων αὐτῶν ἐκφράσεων τοῦ λαοῦ, ἤτανε διαφορετικό. Καί ἐδῶ ἀκριβῶς ἀρχίζει ὁ Ντοστογιέφσκυ νά ἀναπτύσσει τό ἄρθρο του αὐτό — «Sredá», τό κοινωνικό περιβάλλον.

[...]

Ἔτσι, στό «Σπίτι τῶν νεκρῶν» καί στό «Ὑπόγειο» ἀρχίζουν νά ἀνοίγουν ὁρίζοντες καί νά δίνονται νέες διαστάσεις γιά μιά ἄλλη προσέγγιση τοῦ ἀνθρώπου. Καί γι' αὐτό ὁ Ντοστογιέφσκυ γυρίζει στό μικρό του ἄρθρο «sredá» (τό κοινωνικό περιβάλλον)• θέλει να ἐξηγήσει γιατί διέφερε ἡ γνώμη τοῦ λαοῦ ἀπό τη γνώμη τοῦ Μπιελίνσκυ, στό ὅτι δηλ. οἱ καταδικασμένοι στά κάτεργα «εἶναι δυστυχισμένοι καί δέν φταῖνε αὐτοί οἱ καϋμένοι». Ὁ Μπιελίνσκυ πίστευε ὅτι φταίει ἡ κοινωνία, διότι ἐσεῖς εἴσαστε δημιούργημα τῆς κοινωνίας καί ἄρα δέν φταῖτε ἐσεῖς, ἀλλά φταίει ἐκείνη. Ἐπομένως, καί ἔγκλημα ἐπιτρέπεται ἐναντίον αὐτῆς τῆς κακῆς κοινωνίας. Καί θυμᾶστε τούς Δεκεμβριστές τῆς Ρωσίας, τούς πρώτους ἐπαναστάτες τοῦ 1825 καί, στή συνέχεια, τούς ἀναρχικούς ὅπως εἶναι ὁ Νετσάγιεφ, ὅπως εἶναι ὁ φίλος τοῦ Μάρξ, Μπακούνιν, πού λέγανε ὅτι ἐπιτρέπεται κάθε κακό ἐναντίον τῆς κοινωνίας, διότι «ὅσο χειρότερα τόσο καλύτερα» ὅσο περισσότερα ἐγκλήματα τόσο πιο καλά θά μαρτυρήσουμε ὅτι ἡ κοινωνία αὐτή πρέπει ν' ἀλλάξει.

Σ’ ὅλα του τά ἔργα ὁ Ντοστογιέφσκυ συζητάει μέ αὐτούς τούς ἀνθρώπους καί συμμερίζεται τή γνώμη τους θά ἔλεγα, ἑκατό τά ἑκατό, ἀλλά προχωρεῖ καί πιό πέρα. Ἀρχίζει τή διείσδυση στήν ψυχή τοῦ λαοῦ. Γιατί ἔλεγε ὁ λαός ὅτι: εἴμαστε δυστυχισμένοι καί δέν φταῖμε ἐμεῖς, οἱ κατάδικοι; Ὄχι, ἐπειδή δέν φταῖμε, ἀλλά ἐπειδή ὅλοι φταῖμε! Ὅλοι φταῖμε γιά ὅλα. Αὐτό ἐν ὀλίγοις εἶναι ἡ γνώμη τοῦ λαοῦ. Δέν φταῖτε ἐσεῖς οἱ κατάδικοι. Φταῖμε ὅλοι ἐμεῖς. Τοῦτο δέν σημαίνει ὅτι δέν φταῖτε καί σεῖς προσωπικά, ἀλλά τό θέμα τῆς ἁμαρτίας καί τῆς εὐθύνης εἶναι θέμα πανανθρώπινο.

Τό ἄρθρο τοῦ Ντοστογιέφσκυ «Sredá» (= περιβάλλον) γράφτηκε μέ ἀφορμή τά νέα ρωσικά δικαστήρια. Μετά τήν κατάργηση τοῦ φεουδαρχικοῦ συστήματος στή Ρωσία, ὅπως ξέρετε, ἀνέλαβαν, κατά τό πρότυπο τῆς Ἀγγλίας, νά ἔχουν δικαστήρια σέ κάθε κοινότητα, ἀπό 12 χωρικούς, πολῖτες. Καί ἐνῶ ὁ δικαστής δικάζει τόν κάθε παραβάτη, τήν ἀπόφαση βγάζουν οἱ χωρικοί, οἱ ἁπλοί πολῖτες. Καί αὐτοί, κατά τό πλεῖστον, λέει ὁ Ντοστογιέφσκυ, ἀθωώνανε τούς κατηγορουμένους, τούς παραβάτες, τούς ἐγκληματίες. Γιατί; ρωτάει. Συγχωρούσανε τό κακό ἤ πίστευαν ὅτι φταίει τό περιβάλλον; Ὁ Ντοστογιέφσκυ δίνει μιά θαυμαστή γνώμη πού, κατ' ἐμέ, ἐξηγεῖ πάρα πολλά.

Το είχα εντοπίσει προ ημερών ενώ προτοίμαζα ένα ολιγόλογο ποστ (δύο λέξεων) για τον Μπελίνσκι. Μπιελίνσκυ κατά τον αρθρογράφο που μάλλον γνωρίζει καλύτερα, και τον Αλέξη Σπυρόπουλο (of the Μπάιεβιτς fame) που προφανώς γνωρίζει καλυτερότερα.

Человек в черноте = The Man In Black
Переступить черту = Walk The Line

Ακίνδυνη Λογοκρισία

Πάμε στο Google, γράφουμε Βασίλης Τσιρώνης, επιστρέφουν οι 10 πρώτες σελίδες από 642.

Και στον πάτο της σελίδας η εξής σημείωση:

Ανταποκρινόμενοι σε νομικό αίτημα προς το Google με βάση την τοπική νομοθεσία, έχουν παραλειφθεί 1 σελίδα(ες) από τα αποτελέσματα. Εάν επιθυμείτε, μπορείτε να δείτε τη σχετική καταγελλία η οποία είχε σαν αποτέλεσμα τις παραλείψεις στο ChillingEffects.org.

Σημειωτέον πως η αναζήτηση για Τσιρώνης δολοφονία δεν εμφανίζει την προειδοποίηση αυτή. Εμφανίζεται όμως αν στην αναζήτηση με τη λέξη Τσιρώνης περιληφθούν μια από τις λέξεις Λαμπράκης, Μπάλκος, Ψυχάρης (η σειρά των ονομάτων αλφαβητική και η αναφορά τους εντελώς τυχαία, οποιαδήποτε ομοιότητα με υπαρκτά προσωπα δέον να αποδοθει σε σύμπτωση).

(πολύ έξυπνο να μην εμφανίζεται η προειδοποίηση όταν η αναζήτηση περιλαμβάνει τη δολοφονία σαν λέξη -κλειδί)

ακίνδυνη προσευχή

ΑΚΙΝΔΥΝΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

Προχθες ήταν η Παγκόσμια Ημέρα του Caps Lock.

Harmless Stoned

Peter Tosh, Mick Jagger - Don't Look Back

Για τον Καλλίμαχο και τον Κώστα Φ, ξέρουν αυτοί
(μέσω goldenfiddle)

Ακίνδυνα Οστά

QUESTION: ... Congressman Donald Payne ... criticized the Albanian Government and the Department of State ... to facilitate the retrieval of the remains of Gregory Stavrou, who was executed by the Hoxha regime in 1953. He was an intelligent operative for Greece who's (inaudible) were shared with the U.S. Government too. According to the same statement, Mr. Casey, his brother, a prominent professor here in the town, has by his own means located the place of his execution and the burial, but the American Embassy in Tirana takes the word of the Albanian Minister of the Interior which claims ignorance in his burial place. Yet, the Embassy refuses to tell the professor why Albania pleads such a type of ignorance.

Question: What problem does the American Embassy in Tirana sees thus far declines to formally request from the Foreign Ministry permission for an American citizen to retrieve the remains of his brother? He knows where they are. Is the Department of State still honoring Enver Hoxha's secrecy laws mainly still on the Albanian books?

MR. CASEY: Well, Mr. Lambros --

Daily Press Briefing
Tom Casey, Deputy Spokesman
Washington, DC
October 19, 2006

Ακίνδυνος Νόρμαν

Δύο Οκτωβρίου 1968

Δεκαεφτά Οκτωβρίου 1968

Ο ακίνδυνος Νόρμαν
(βρες τον στη φωτογραφία, κλικ για λεπτομέρειες)